Doorgaan naar hoofdcontent

Wat gerief voor mijn eigen

Ok, eerlijk ik ben dus totaal NIET FOTOGENIEK. Lees echt totaal niet. Ook heb ik iedere keer na dat ik geposeerd heb het gevoel dat ik dringend iets aan mijn lijn moet doen of haar of, ...
Nu in ieder geval ik naai wel nog voor mijn eigen en aangezien de kids hier af en toe voor de camera worden gevraagd, ja, ... kun je moeilijk anders als zelf ook voor de camera gaan staan.
Dochter lief (de oudste) vond het zalig om de rollen eens om te draaien.
Dus ja nu is het een beetje "uitlach"-kijken, maar goed ;-) Dochter heeft er plezier aan gehad en mijn kast is weer wat gevulder :-D





Stof: Het stofje van de Afra gekregen van een vriendin die naar het Stoffencircus is geweest
Stof van de andere truien: Megastoffen

Heel veel groetjes en 
hopelijk tot een volgende keer :-)



Reacties

  1. Ik vind het jammer dit te moeten lezen. Jezelf in beeld zien is altijd vreemd, omdat het het spiegelbeeld is van wat jij in de spiegel ziet. Bovendien ben je voor jezelf altijd strenger dan je voor een goede vriendin zou zijn. Probeer eens lief voor jezelf te zijn. Poseren wordt makkelijker als je het vaker doet. Jezelf bekijken met een milde blik kan je ook oefenen. Probeer het eens! ��

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het ook een moeilijke. Maar leerde al dat het meenemen van een attribuut (handtas, bloem, ....) het al wat makkelijker maakt. Ik probeer ook steeds buiten een plekje te zoeken en te bewegen tijdens de foto's, dat komt in mijn geval al minder houterig over. Maar dit neemt niet weg dat er dikwijls bijna 100 foto's genomen zijn waar maar 1 goede tussenzit. Volhouden dus, want ik kijk graag naar anderen om inspiratie op te doen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. mooie stukken. Wat ik zelf leuker vind is buiten in de natuur poseren, dat voelt natuurlijker, vooral omdat je daar anders ook mss een foto zou nemen als herinnering ofzo.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

The Sew-Challenge: een lente maaksel

For English scroll down Deze week is het mijn beurt om met trots mijn creatie te tonen naar aanleiding van de sew-challenge. Vorige maand ben ik namelijk nog eens naar een blogmeet  georganiseer door  Davina  van de blog Woohoo by Davina geweest. Het was een super leuke ervaring. Mensen leren kennen van blogs en daar gezellig mee babbelen. Daar werd er ook gevraagd of we nog mee wilden doen aan de sew-challenge zoals vorige keer en ik twijfelde geen seconde en gaf me op. Ik werd gekoppeld aan een heel getalenteerde dame, namelijk Isabel van de blog  bel'Etoile . Deze dame naait niet alleen super mooie en creatieve kledingsstukken ze ontwerpt er ook nog eens. Ja, ik moet jullie niet vertellen dat ik het even warm kreeg. Voor degene onder ons die het nog niet gezien hebben, ze heeft ook een nieuw prachtig patroon uit dat je hier kan kopen! We mochten deze keer onze drie criteria in overleg afspreken en daar waren we het rap over eens. Het leek ons wel leuk ie...

Joepie 1 jaar! En wie jarig is trakteert!

Joepie, mijn blogje bestaat 1 jaar! En wat ben ik er blij mee en trots op. Dit was een jaar waar ik heel veel dingen heb kunnen doen, leren en veel kansen heb gekregen. En ook nieuwe vriendschappen heb opgebouwd! Ik ben best trots op mijn blogje en ik vind het heel fijn dat ik zo op deze manier regelmatig eens kan terugkijken naar wat ik gemaakt heb en zo ook de groei van de kindjes te zien! Jaja aan iedereen die een blogje wilt starten, ik ben er heel content van! Hieronder zie je een kleine greep van maaksels waar ik stiekem heel trots op ben! Nu omdat ik jullie wil bedanken om mijn berichtjes te lezen, heb ik besloten om twee patronen te verloten. Ik heb namelijk dit jaar verschillende keren mogen testen. En bij sommige patroonontwerpsters zelfs verschillende keren. Nu ik kan jullie vertellen een patroon ontwerpen is zeker geen gemakkelijk iets. Marte van Compagnie M is zo een straffe madam die dit jaar weer verschillende patronen heeft ontworpen. H...

Let's Stick together: gepakt en gezakt

Ik heb al eens meegedaan met de uitdaging van Let's Stick Together dat kun je hier  zien. Dit keer konden we kiezen tussen de challenge "Back to school" en "Gepakt en gezakt". Ik koos er dit keer voor om gepakt en gezakt te doen. Ik heb nog nooit echt een tas gemaakt en dus wilde ik die uitdaging wel aangaan. Voor Davina  ben ik dan ook uitgedaagd om een tas te maken met kurk in en kleur. Dus ja, ... daar wilde ik eerst wel eens wat mee proberen. Dus eigenlijk combineer ik twee vliegen in één klap. Ik besloot de Joan -tas te maken. Ik tekende de delen uit knipte ze en verstevigde. Het was eigenlijk een heel fijn projectje. Ik vraag me af waarom ik er eigenlijk niet eerder aan begonnen ben. Maar ja, het antwoord weet ik al dat is gewoon dat de kleerkasten van de kids ook gevuld moeten raken/blijven ;-) En ik ben eigenlijk een wispelturige tassenmadam. De ene keer wil ik een grote stevige tas en dan weer een handige rugzak en dan weer een klein tasje....